Ziyaretçlerim

30 Eylül 2008 Salı

Biricik Teyzemizin (Büyük Teyzemiz-Alişimin annesi) Sürprizi


22Eylül Emin'in doğum günüydü ama ramazan olması ve anneannemizin şehir dışında olmasından dolayı doğum günümüzü kutlamamıştık . Ben Emin'e bayram dönüşü okulda bir organizasyon yapmayı düşünüyordum.Denizli'ye gelmeden bir gün önce anneannemiz, daymız , çıtır teyzemiz ve büyük teyzemiz AŞTÜL ABLA bizde toplanmaya karar verdik.Emin'in büyük teyzesi AŞTÜL ABLASI Eminciğime kocaman bir sürpriz yapmış ve usta olmak isteyen oğluma üzerinde alet edevat olan bir pasta yaptırmış.Tabi Emin çıldırdı.Ben Eminin bu kadar önemseyeceğini düşünmemiştim.Ve hem sevindim hemde üzüldüm keşke bir pastayla kutlasaydık diye.Ama sağolsun Aştül Ablası (yani teyzesi) ve finans bölümünü sağlayan eniştesi Emini çok mutlu ettiler.Rabbimde onları iki cihanda mutlu etsin.Neyse annanesi ,dayısı,teyzeleri ve kuzeni Ali Esad'ın gelişine çok sevinen emin pastayı görünce deliye döndü.Sağolsun iftarımızı yaptırmadı:) . Alt yazıda gördüğünüz kurabiye demetide Emin'in okulu için aile katılımı projemiz.Konumuz 'EL' bizde ailecek hatta sülalecek -anneanne,Aştül abla,Emin,Sena ve ben -yaptık.Pasta için ayrıca sevgili Işıl Hanım'a da ayrıca teşekkürlerimi iletmek isterim.Ellerinize sağlık.(http://www.hanimis.com/)

Şeker Tadında Nice Bayramlara




Herkese mutlu, huzurlu, sağlıklı, bol ziyaretli bayram diliyorum.Herşeyden önce yüce Rabbime şükürler olsun ki bizi bu bayramada erdirdi.Geriye kalan tek dileğim bu bayramı haketmiş olmak.Ramazanın başında herkesten duyduğum 'bu sene günler uzun nasıl tutacağız' dedikleri ramazan 'bir an' hızında geçip gitti hayatımızdan.İnşallah hakkını verebilmişimdir diye söylenip duruyorum içten içe.Bir yandan bu bayramı sıcacık evimizde ve ailemizle geçirebildiğimiz için şükrediyorum Rabbime.Milyonlarca insan dert içinde geçirirken bizler çok şükür rahat geçiriyoruz. 25 eylül akşamı eşime gelen bir mesaj gerçekten beni derinden üzdü.Eşimin arkadaşının kızının trafik kazası geçirdiğinden bahseden mesajla adeta kanımız dondu.Bir an aklımdan çıkmıyor ve fiziken yanlarında olamasakta dualarımızla yanlarında olmaya çalışıyoruz.Burdan O tertemiz 17 yaşında ki geç kızımıza Rabbimden hayırlı şifalar diliyorum.Ve herkesinde dua etmesini rica ediyorum.Ramazanı hastanede geçirmenin ne denli kötü olduğunu yaşayan biri olarak çok iyi anlıyorum.Ve dünyanın dört bir yanında, her kim olursa olsun tüm dertlilere deva, hastalara şifa diliyorum.

27 Eylül 2008 Cumartesi

Bayram Tatili Başlıyorrr...

Yoğun bir ramazanın ardından bayrama 3 gün kala tatil başladı.Önce evi derleyip toplamalar, sonra valizleri hazırlamalar ve feribot saatimizin 20:00 olması sebebiyle iftarlık bişeyler hazırlamalar.Bu hengameden sonra kendimizi feribota atış ve Emin efendinin peşinden koşuş.Eeee düşünün benim halimi.Neyse 22:30 gibi Bursaya geldik.Eşimin yiğenini aldık ve verelini Denizli.Tabi geç oldu diye gaza basan bir koca ve mola vermicez mi diye hayıflanan bir kadın (yani ben :)).En sonunda açıktım ben diye mızmızlanınca koca acıdı bana ve arabada yemem için birşeyler aldı tabiki bizi indirmeden.İndirirse toplayamayacağından o kadar emin ki.Yok wc, yok içecek bişiler,yok az şurayı dolaşayım diyen bir kadın.Neyse bunada şükür diyip mızmızlanmayı kestim azıklarımı yemeye başladım.Kibar bir bayan gibi teşekkür edip iyi geldiğini söyledim.Eşim sevindi tabiki çenesi kapanacakya hanımının:)O kadar yoruldum ki uyumaya bile halim yoktu desem yeri.Sonunda biraz uyuyup biraz kalkıp Yavaşşşş diye bağırdım.Sonunda gece 03:00 sularında köye ulaştık.Görümcemlerde sahur yapıp mışl mışıl uyuduk.Bayram maceralarımız daha sonra yayında olacak inş.

25 Eylül 2008 Perşembe

Allah'ım bu nasıl bir çocuk?

Emin gerçekten çok değişik özellikleri olan bir çocuk.Bazen bizi katılana kadar güldürüyor. Küçük bey şimdilerde okula gitmemenin yollarını arıyor.Her akşam bir çözüm buluyor kendine.Dedemi özledim onlara gidelim,onlar bize gelsin diye tutturmalar.En son bulduğu çözüm ise şöyle;


Emin : Anne ben artık okula gitmicem.
Ben: Neden oğlum?
Emin: Anne artık bir yer bulup çalışmalıyım.Tamirci olcam.
Ben: Hıı!

Bir an gerçekten onu bir tamircinin yanına verip biraz burnu sürtsün istedim.:) Belki okulun kıymetini anlar diye düşündüm.Valla bu çocuk benide bir tuhaf yaptı.

22 Eylül 2008 Pazartesi

HAPPY BİRTHDAY TO YOU......

CANIMIN İÇİ BİRİCİĞİM 3 YAŞINDA (22 Eylül 2008)
Evimizin neşesi,bedenimizin nefesi büyüyor.Daha dün gibi doğuşu,hastanede yatışı,bizleri korkutuşu hiç aklımdan çıkmıyor.Annelik zor zanaatmiş, çok meşakkatliymiş.Bazen hayıflansamda hayatımdan Rabbim aratmasın bu günlerimizi.Bebeğim demekte yakışmıyor artık koca adama.Evet o artık koskoca bir adam.Dünden bugüne nasıl geldiğimizi aklım almıyor bazen.Çok yaramaz da olsa,bazen sabrımı zorlasada ben Emin'imi canımdan çok seviyorum.Rabbim O'nun acısını göstermesin.Yavrumun doğum günü hep ramazana denk geldi.İnşallah seneye okulda güzel bir doğumgünü kutlaması yaparız.
Ramazan'a öyle hızlı bir giriş yaptık ki anlatamam.Annemler Tekirdağ Malkaraya taşındı.Bir tarafımız yarımken diğer tarafımızda yarım kalmış oldu.Aslında hiç kimse memnun değil bu gidişten ama kısmet böyleymiş demekten başka birşey demek düşmüyor bize.
Ramazanla beraber Emin de okula başladı.Önceleri iyi gibiyse de yine geçen seneki gibi okul sendromları ortalıkta gezmekte ve ben bu durumdan fazlasıyla gerilmekteyim.Aslında canım yavrumda bir gergin sormayın.Gece uyanınca bile 'anne okul var mı' diyor yavrum yaaa.Aklım onda kalmıyor değil ama bir taraftan da ağlama işinin okulda devam etmemesi beni rahatlatıyor.Kameradan izliyorum gayet uyumlu.Benden ayrılmak zor geliyor.Yapışığız ya birbirimize ayrılamıyoruz :).
Sevgili patronum biricik eşim de bayram dönüşüne kadar izin verdi sağolsun varolsun.Zannetmeyin ki yan gelip yatıyorum yok öyle izin.İftarlar var diye izinliyim.Olsun yinede ücretsiz izin tadında denebilir.