Toplandık gittik,gezdik geldik

Tatilimiz bitmiş bulunuyor.Bir yandan üzücü olsada insanın evi gibisi yok demeden geçemicem. Gerçekten giderken gitmek istemesemde iyiki de gitmişiz diyorum.Çekirdek ailemiz için çok iyi bir yenilenme oldu.Her ne kadar küçük beyimiz denizden ve havuzdan hoşlanmasa da onun içinde iyi geldiğine inanıyorum.Sanırım en çok ben keyfini çıkardım.Eşim çoğunluk küçük beyle ilgilendi bazende internetten işlerle ilgilendi.Çok güzel arkadaşlar edindim.Hoş in sanlarla tanıştım ve çok eğlendim.inşallah seneye tekrar gitmek isterim ve aynı insanlarla karşılaşmak isterim.Bize bu güzellikleri yaşatan Rabbime çok şükür demeyi unutmamak lazım sanırım.

özlemmmm....

Yaklaşık bir haftadır evimden ve şehrimden uzaktayım.Hatta annemden nerdeyse 20 gündür uzaktayım.Duyguluyum ve her daim ağlamaklıyım.Her sene ağustos ayında olduğu gibi.Çünkü 17 ağustos babacığımın ölüm yıldönümü.Gün geçtikçe alışılır zannederken yanıldığımı anladım.İlk zamanlara göre yokluğunu ve yokluğuyla gelen sevgi eksikliğini,hayatımızdaki boşluğunu daha çok hissediyorum.Gerçekten yokluğu hiç bir şekilde dolmayan ayrı bir eksiklik bence.İnsan evlensede çocuğu olsada baba çok ayrı bir şeymiş.Bazen dedesini hiç görmeyen oğlum bile anne Aziz dedemi özledim diye ağlamaya başlıyor.Rabbim kimseyi anne babasız bırakmasın.Çoğu aileye göre düzenli ve huzurlu bir aile yapımız olmuş olmasına rağmen yinede keşke babamın gönlünü hiç kırmasaydım(istemeden bile olsa),kolunun altından bir an bile ayrılmasaydım diye geçiriyorum içimden.Bir zorlukla karşılaştığımda babam olsaydı diyorum içimden.Hele hastanedeki son halleri hiç gözümün önünden gitmiyor.O haldeyken üzüntümden bakamadığım yüzüne daha çok bakabilseydim diyorum.Şimdilerde korkum ise annemi kaybetmek.Hele anne olunca anneciğimin kıymetini daha çok anlamaya başladım.Bazen annemi üzen birileri olduğunda bende çok üzülüyorum ve gerçekten onları hayatımızdan çıkarmak istiyorum. İnşallah evlatlık görevimi yerine getirebiliyorumdur..Babamında rızasını kazanmış olmayı ümitediyorum.Ve kalan ömrümde de annemin rızasını ve duasını almayı çok istiyorum.Rabbim başmızdan eksik etmesin ve bizede rızalarını kazanmayı nasibetsin.Dualarmız seninle CANIM BABAM.

Bunalım Günlerden Depresif Hallerden Çıkmalıyımmmm

Yazmayalı nerdeyse bir ay olmuş.Offf galiba bana zor geliyor bu iş.Neyse elimden geldiğince yazm ak istiyorum anlayacağınız.

Üzerinize afiyet bir miskinlik bir tembellik içerisindeyim.Artık bu sıkıntılı havadan kurtulmak istiyorum.Gece geç yatan sabah haliyle geç kalkan bir aile olarak şöyle iyi bir sirkelenmeye ihtiyacımız var.Her gece eşimle sabah erken kalkalım akşam erken yemek yiyelim ve erken kalkalım lafları muhabbetlerimiz arasında olsada pek başaramadığımız bir hayal.Hayal diyorum çünkü gerçekten hayatımıza geçiremedik.Düşünüyorum ve gerçekten nefsimizin ne kadar zayf olduğunu görüyorum ve bir kez daha kendi kendime söylenip duruyorum.'Bir nefsine bile söz geçiremeyen aciz insan ' diyorum ve sinirlerim bozuluyor.
Üç aylar geldi geçiyor nerdeyse ve ben aklımdan geçenleri yapamadım.Ayyyyy gerçekten bağırasım geliyor kendi kendime.
Şimdi eşimin memleketi Denizlideyiz tatilde.Daha sonra Çeşmeye tatile gideceğiz.Ve bir ümit dönüşte bomba gibi olacağız.Hayatımızı düzene koyup başarılı işler yapacağız inş.
Şimdilik benden bu kadar.Dua ile ....