Ne desem ki?

Blogum olmadan önce blog güncellemeyen herkese kızıyor,bir hevesle girdiğim blogların güncellenmemiş olmasına bozuluyordum.Kendime bir blog açtıktan sonra blog okumanın yazmaktan daha kolay olduğunu anladım.Gerçekten vakit ve bol düşünme gerektiren bir işmiş.Ama başarabileceğimi zannediyorum.

USTA'LARIN USTASI:)

Oğlum kendini gerçekten USTA zannediyor.Babası çırak kendisi USTAymış :) Bir sürü alet edevatları ,alet masası var.Ve bu küçük adam gerçekten bir USTA gibi davranıyor.

Bana;

E:Ustaların annesi olurmu anne?

B:Olur oğlum .

E:Olmaz anne sen git ben babamla kalayım.

diyor.

Babasına ne iş yaptığı sorulunca küçük bey hemen lafa atlayıp 'bende tamirciyim' diyor.akşam olunca dükkanını kapatıyor.Ama asla parası yok:)

Onu çok seviyorummmmm.....

Canımızın İçi...

Canımızın içi biricik kardeşim ÖFK 1 haftadır İngilterede.Eğitim için gitti ama her adı geçtiğinde ağlayan bir annemiz var .Onu çok özledik.Anadolu lisesi 2. sınıfa geçti.Şehir dışında okumasına rağmen bu sefer gidişi bizi daha çok üzdü.Tüm bunlar onun güzel eğitim alması için ama yinede üzülüyoruz uzaklarda olduğu için.İleride çok büyük faydaları olacağını ÖFK da biliyor.Onu çokkkkk ama çoookkkk özledik.

tatlı oğlum...sanırım gözlerinden belli :)

bloguum da ilk yazımm

merhaba uzun zamandır bir blog kurmak istesemde bilgisayardan pek anlamadığım için hep gözümde büyümüştü.bu sayfada neler anlatacağımı bilmesemde bir başlangıç yapmak istedim.inşallah hayrlı olur.