Bayram Kedisi Ve Sokak Çocuğu:))

Bayramda eşimin memleketi Denizli'deydik.En çok bu işe Emin sevindi.Tüm günlerini iki tane minik kedinin peşinde dolanmakla geçirdi.Kedili köyün kavalcısı oldu resmen.Benim gibi kedilerden köpeklerden korkan bir annenin evladı olarak üstün performansından dolayı oğlumu kutluyorum. Ben sadece uzaktan severim hayvanları, merhamet eder süt felan veririm aç gördüklerime ama sadece bu kadar. Elleyemem, yaklaşamam. Benim Kara Kuzum bayağı bir haşırneşir oldu kedilerle. Ben pipirik oğlum elleme,oğlum tırmalar,oğlum gözü akıyor mikrop kapıcaksın desemde Emin beni hiç takmadı tabiki :))))Aşağıya süt, ekmek ve su indirdik.Yuva yaptılar kedilere.Babannesini kafalamış ben uyurken almış kedinin birini eve:)))Bir güzel ekmek parçalamış bir tasın içine aradaki odaya koymuş.Kediyide mutfağa koymuş . kapıyı kapatıp babannesiyle bayram gezmesine gitmişler.Ben bir uyandım mutfağa gidiyorum ışıkları hyaka yaka.Mutfağın kapısını bir açtım minik kedi mutfakta kırıtıyor.Ben çığlık çığlığa tabi.Eşim ve babası aşağıda hesapları toparlıyorlardı.Eşimi çağırdım al şu kediyi dışarı diye o bile elleyemiyor doğru düzgün.Neyse kedi dışarı yollandı:))))Emin geldi kedim de kedim:)))Neyse ikna edildi.Sabah gözünün çapağı ile yine kedilerin yanına:)))Birde İstanbula dönerken illa eve götürelim diye tutturması cabası tabii:)))Şimdi bir kaç kedili ve köydeki arkadaşlarıyla fotoğraflarını ekliyorum:))))(resimler nedense aşağıya ,yazıda yukarı taşınmıyor)