Gece Kuşu Aziz İhsan....

Geceleri uyumayan sabahları ayılamayan bir aile olarak yazıyorum bu satırları. Daha doğrusu Aziz İhsan ve ben uyumayan gurubuz. Diğer aile fertleri çoktannnn uyudu bile. Sağolsun Aziz İhsan gece kuşu. Güya bugün 23:00 a kadar oyaladım. Hatta mamasını gözü yarı kapalı yedi. Ve hemen uyudu:))) Güya diyorum çünkü şu anda cin gibi:)))) Aşşağıdaki resimler delildir:)))



Çok şeker oldu maşallah. Zorla sevdiriyor kendini. Yılışık bir bebek. Her şartta güler:)) Hele gece uyanınca gülmesi sinirlerimi yatıştırıyor:)))
Günlerimiz ise Emin ve Aziz İhsan ile geçiyor. ELA LALE EL ELE- ATİLLA TEL AL- ATA ATA ATLA- VS..... Yazmakla ve okumakla geçiyor genelde vaktimiz. Tabi Emini derse ikna etmek pek kolay olmuyor. Başımızda Aziz İhsanında düşünürseniz işimiz hiç de kolay olmuyor. Bazen umutsuzluğa kapılıyorum.Bazen öğretmenimizi arayıp yardım istiyorum. Arada babamıza veryansın ediyorum. Bazense şükrediyorum Rabbime böyle güzel evlatlar verdiği için bana. Biliyorum bunu çokca yapmam gerekiyor. Nankörlük ettiğimin farkındayım. Rabbim çok şükreden kullarından eylesin inş.
Babamız her zaman ki gibi yoğun. Geçen hafta Vietnama gitti 1 haftalığına. Aziz İhsan uyumuş bulunuyor ben yazıyı tamamlarken:))) Çok şükür bende gidip yatayım bariii:))) Dua ileeeeee....